Oświadczenie senatorów Prawa i Sprawiedliwości skierowane do Ministra Środowiska Macieja Nowickiego w sprawie inwestycji geotermalnej w Toruniu, na kt

Oświadczenie senatorów Prawa i Sprawiedliwości skierowane do Ministra Środowiska Macieja Nowickiego w sprawie inwestycji geotermalnej w Toruniu, na kt

Oświadczenie senatorów Prawa i Sprawiedliwości skierowane do Ministra Środowiska Macieja Nowickiego w sprawie inwestycji geotermalnej w Toruniu, na którą Zarząd Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska odebrał pieniądze Fundacji "Lux Veritatis"
(2008-11-10)
Aktualności dnia
słuchajzapisz
Warszawa, 7 listopada 2008 r. Panie Ministrze, z satysfakcją donosimy Panu, że toruńska geotermia jest bliska sukcesu, że ta inwestycja powiodła się, mimo iż Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej zerwał umowę z Fundacją "Lux Veritatis" na jej budowę. Jeśli zważyć ponadto, że minister spraw wewnętrznych i administracji nie zgodził się na ogłoszenie zbiórki publicznej na ten cel, naszym zdaniem rząd zachował się tak, jak w PRL-u: gdy Polacy odkryli jakieś złoża bogactw naturalnych, takie miejsce zabetonowywano, a badaczom zabraniano o tym mówić. Panie Ministrze, jak się Pan teraz czuje, kiedy Fundacja "Lux Veritatis" dotarła do źródeł geotermalnych w Toruniu, a Pan, jako zwierzchnik Zarządu Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, wypowiedział zawartą wcześniej umowę z Fundacją, dotyczącą tej inwestycji geotermalnej? Już wiadomo, że woda z toruńskiej geotermii będzie wystarczająco gorąca, by można ją było wykorzystać do ogrzewania pomieszczeń, do produkcji prądu, oraz wystarczająco czysta, aby wykorzystać ją do balneologii oraz napełnienia wodą basenów. Panie Ministrze, kto lepiej dba o bezpieczeństwo energetyczne kraju, Pańskie ministerstwo czy prywatna Fundacja "Lux Veritatis", która zdecydowała się na ryzykowne zainwestowanie własnych ogromnych środków na odwierty w poszukiwaniu wód geotermalnych w Toruniu? Czy to nie Pan powinien uczynić wszystko, aby rozwijać energię geotermalną w Polsce, ponieważ jest to doskonałe uzupełnienie zasobów energetycznych kraju i może w przyszłości pozytywnie wpłynąć na zwiększenie naszego bezpieczeństwa energetycznego. Tymczasem działania rządu wobec tej inwestycji - po pierwsze - wstrzymują rozwój geotermii w Polsce, a po drugie - mogą przyczynić się do tego, że Polska nie wykorzysta środków unijnych zarezerwowanych na ten cel. Panie Ministrze, czy Pan wie, że władze niemieckie dają miliony euro każdemu, kto podejmuje się inwestycji geotermalnej. Dopłacają nawet do kolektorów i baterii słonecznych, by zwiększyć produkcję czystej energii i zmniejszyć uzależnienie od importu. A my już za kilka lat będziemy płacić kary za to, że nie spełnimy limitów udziału energii odnawialnej w ogólnym bilansie energetycznym. W sytuacji gdy u naszych zachodnich, a także południowych sąsiadów rozpoczął się boom na rozwój energetyki geotermalnej, Polska znowu pozostaje w tyle, choć ma jedne z największych złóż w Europie. Cóż, jeżeli pionierskie projekty spotykają się z takim pełnym niechęci przyjęciem, trudno się dziwić niskiemu stanowi wykorzystania geotermii w naszym kraju. Na szczęście determinacja Fundacji "Lux Veritatis", a przede wszystkim obywatelska i patriotyczna postawa ojca dyrektora Radia Maryja Tadeusza Rydzyka sprawiła, że to cenne przedsięwzięcie dla Polski zostało uwieńczone sukcesem. Jako senatorowie Prawa i Sprawiedliwości dziękujemy mu za to. Panie Ministrze, z uwagi na to, że postanowienia umowy z Fundacją "Lux Veritatis" w naszej ocenie zostały rażąco naruszone przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska, mamy pytania: - Czy Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska liczy się z możliwością wystąpienia z powództwem odszkodowawczym przez Fundację za straty spowodowane niewykonaniem umowy przez ten fundusz? Czy posiada w budżecie środki przeznaczone na wypłaty, bądź co bądź, odszkodowań? - Ile umów dotacji na odnawialne źródła energii zawarto w I kwartale 2008 r.? - Jakie są planowane środki finansowe przeznaczone na odnawialne źródła energii na rok 2008? - Ile wniosków wpłynęło w okresie ostatniego półrocza na dotacje na odnawialne źródła energii i na jakim etapie procedowania się znajdują? - Jak wygląda bilans wykorzystania funduszy na odnawialne źródła energii? - Jak wyglądają możliwości wypełnienia przez Polskę obligacji nałożonej przez Unię Europejską na ustaloną 20-procentową wartość pozyskiwania energii z odnawialnych źródeł? Uprzejmie prosimy o udzielenie jasnych, jednoznacznych odpowiedzi na powyższe zapytania. Z poważaniem Ryszard Bender Witold Idczak Kazimierz Jaworski Piotr Kaleta Maciej Klima Waldemar Kraska Norbert Krajczy Zdzisław Pupa Krzysztof Majkowski Czesław Ryszka Wojciech Skurkiewicz Grzegorz Wojciechowski Stanisław Zając
Lech Alex Bajan
Polish American
RAQport Inc.
2004 North Monroe Street
Arlington Virginia 22207
Washington DC Area
USA
TEL: 703-528-0114
TEL2: 703-652-0993
FAX: 703-940-8300
sms/cell T-mobile: 703-485-6619
EMAIL: ।com">polonia@raqport।com

Profesor zwyczajny Julian Sokołowski, zmarły w 2004 roku to postać mało znana polskiej opinii publicznej. Jeden z najwybitniejszych geologów w skali światowej miał uznanie i zbierał liczne nagrody wtedy, kiedy zajmował się działalnością niekłócąca się z interesami lobby naftowego i gazowego. Były złote krzyże zasługi, krzyże kawalerskie, nagrody państwowe i sława za odkrycie złóż gazu na Niżu Polskim. O potrzebie niezależności energetycznej i wykorzystaniu własnych zasobów mówił na długo przed rządem Buzka, który to sobie przypisuje pionierstwo w tej dziedzinie.
Słynny geolog nafty i gazu z dorobkiem mnóstwa publikacji nagle zmienił kierunek swoich zainteresowań. Dostrzegł, że Polska zrządzeniem opatrzności lub, jak kto woli niesłychanego szczęścia i zbiegu okoliczności leży w 80% na niesłychanie bogatych zasobach wód geotermalnych mogących stanowić niewyczerpane źródła energii. Wieloletnim dziełem życia było dokonanie pionierskiej oceny zasobu energii geotermalnej w Polsce dającej oszałamiające i niepodważalne wyniki. Mało tego. Prof. Sokołowski opracował metodykę wykorzystywanie tej energii oraz zaprojektował i wybudował pierwszy w Polsce doświadczalny zakład geotermalny w Bańskiej-Białym Dunajcu. Są gotowe projekty takich zakładów dla Warszawy i Szczecina.
Niestety, patriotyczna wizja energetycznego uniezależnienia się Polski przypominająca szklane domy Żeromskiego nie była miła dla energetycznego lobby i stwarzała zagrożenie dla różnych Stoenów i Enionów. Zwłaszcza, że nie była to już czysta teoria, a naukowo udokumentowane złoża i opracowane, przemysłowe metody ich wykorzystania. Wielki patriota Julian Sokołowski swoje poglądy mógł wygłaszać jedynie na antenie Radia Maryja i czynił to przez długie lata. I tak redemptorystom przybył kolejny wielki wróg-lobby energetyczne z dziwnymi spółkami muzyków, i pośrednikami w handlu ropą i gazem, których miliardy kręcą mediami i politykami.
Atak wrogów uniezależnienia się Polski na Tadeusza Rydzyka nie jest przypadkowy. Wykonanie dwóch odwiertów w Toruniu i wykorzystanie ich energii stałoby się namacalnym dowodem na słuszność wybitnego polskiego geologa.
Po cofnięciu dotacji w wysokości 26 milionów złotych rząd Tuska szuka sposobu na zablokowanie publicznej zbiórki pieniędzy. Mimo wszystko odwierty rozpoczęły się w ostatnia sobotę.
Wydobywana gorąca woda po oddaniu swojej energii wraca drugim otworem z powrotem głąb ziemi, gdzie ponownie podgrzewa się do temperatury około 90 C. I tak w kółko, bez dymu, gazów cieplarnianych i zanieczyszczeń środowiska.
Atak na geotermię można przeprowadzić jedynie atakując ojca Rydzyka i Radio Maryja.
Dorobek profesora Sokołowskiego, jego osiągnięcia i podane na tacy złoża i metody ich wykorzystania nie pozwalają zrobić z niego oszołoma.
Jako ciekawostkę podam, że z takich dwóch otworów można uzyskać 20 MW energii.
Biorąc pod uwagę gotowe plany wykonane przez profesora dla ponad 400 polskich gmin i kilku większych miast daje to 10 000 MW. Dla przykładu elektrownia w Bełchatowie zapewnia 20% zapotrzebowania na energię elektryczną i wytwarza 4440 MW.
Co prawda energia geotermalna w większości ma służyć ogrzewaniu, ale biorąc pod uwagę, że możliwość jej wykorzystania występuję w prawie 2000 gmin to okazuje się, że jakimś niewyjaśnionym cudem obecne granice Polski czynią ją geotermalnym i niewykorzystanym eldorado. Lobby paliwowe będzie zwalczać toruńskie odwierty do upadłego. To gwarantuje dalsze istnienie wielu fortun i politycznych wieloletnich karier.
Dlatego wszystkim bezkrytycznym klakierom medialnych nagonek na RM proponuję chwilę refleksji

Jako Polak i patryjota z washington DC
Prosze o pisanie list krytyki do przedstawicieli i samego Premiera Tuska oraz ministra ochrony srodowiska

Polsce potrzebna jest Geotermia naszego kraju energia!
Podaje kontakty:

Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

00-583 Warszawa, Al. Ujazdowskie 1/3
tel.: 022 6946000
faks: 022 6252637
Dziennik Podawczy

00-582 Warszawa, Al. J.Ch. Szucha 14
(w godz. 815 - 1615)
Centrum Informacyjne Rządu

tel.: 022 6947528; 6946983
faks: 022 8403810
Akredytacje dziennikarskie przyjmuje sekretariat CIR

tel.: 022 6946102, 6946106, 6947072
faks: 022 6284821, 6252872
Kontakt za pośrednictwem poczty elektronicznej

e-mail: cirinfo@kprm.gov.pl
przeznaczony do przesyłania pytań od dziennikarzy mediów ogólnopolskich
e-mail: cirmedia@kprm.gov.pl
przeznaczony do przesyłania pytań od dziennikarzy mediów regionalnych i lokalnych
e-mail: infolex@kprm.gov.pl
przeznaczony do przesyłania pytań dotyczących projektów aktów prawnych
e-mail: infoobywatel@kprm.gov.pl
przeznaczony do przesyłania wszelkich pytań, sugestii i propozycji od obywateli
Ministerstwo Środowiska
ul. Wawelska 52/54
00-922 Warszawa
Uwaga: wejście do gmachu Ministerstwa znajduje się przy ulicy Reja.
Telefon centrali Ministerstwa Środowiska: (0 22) 57-92-900

Godziny urzędowania: 815 - 1615 w dni pracy dla administracji rządowej.

W sprawach dotyczących zażaleń na postanowienia wojewodów w zakresie uzgodnień zamierzeń inwestycyjnych (decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu) można uzyskać informację w każdą środę w godzinach 9.00-13.00 pod nr. tel. (022) 57-92-434 oraz -489.

Interaktywny plan okolic Ministerstwa
Telefony i adresy e-mail pracowników Ministerstwa Środowiska

Rzecznik Prasowy Ministra Środowiska
Elżbieta Strucka - tel.: (0 22) 57 92 292
e-mail: rzecznik.prasowy@mos.gov.pl

Wydział Prasowy
Michał Milewski - tel.: (0 22) 57 92 238
Anna Jadaś - tel.: (0 22) 57 92 219
Małgorzata Czeszejko-Sochacka - tel.: (0 22) 57 92 838
Anna Ostrowska - tel.: (0 22) 57 92 376
fax.: (0 22) 57 92 505
e-mail: wydzial.prasowy@mos.gov.pl

PROSIMY O POMOC I WPLATY DOBROWOLNE DLA TEGO SZLACHETNEGO CELU DLA POLSKI:

Siedziba:
Fundacja Lux Veritatis w Warszawie
ul. Ogrodowa 59A lok. 102B
00-876 Warszawa
tel. (22) 433 12 98
fax (22) 433 13 90

Fundacja Lux Veritatis w Warszawie
Oddział we Wrocławiu
ul. Wiwulskiego 7
51-629 Wrocław

tel. (71) 348 29 36
fax (71) 348 23 04
e-mail: sklep@luxveritatis.pl

Księgarnia czynna:
pon.- pt. w godz. 8:00-18:00
w sobotę w godz. 9:00-13:00

Konto bankowe:
Kredyt Bank S.A. IV o/Wrocław
79 1500 1793 1217 9003 7554 0000
Fundacja Lux Veritatis w Warszawie
Oddział w Toruniu
ul. Św. Józefa 23/35
87-100 Toruń

tel. (56) 610 82 11
tel. (56) 610 82 12
fax (56) 610 81 54

Konto bankowe:
Bank Pocztowy S.A. o/Toruń
92 1320 1120 2585

Poland and Polish People for Georgia Freedom

Poland and Polish People for Georgia Freedom



WARSAW — The bustling streets of downtown Warsaw, increasingly filled with gleaming new automobiles and lined with Western boutique stores, seem a world away from downtown Tbilisi, Georgia’s capital, where jittery residents this month faced the once inconceivable threat of Russian tanks advancing down Rustaveli Avenue in the center of the city.


Poland’s sense of security did not occur overnight. It was a result of nearly two decades of assiduous work to burrow as deeply into Western institutions as possible, leaving behind the Russian sphere and taking what leaders in this largely Roman Catholic country had long argued was its natural place in the West.


Times Topics: Missiles and Missile Defense SystemsAlso setting it apart is the lack of a sizable Russian minority, which so worries officials in Ukraine and other former Soviet republics. Of Poland’s 38.5 million people, 97 percent are ethnically Polish.

In signing the deal on Wednesday to allow American missiles to be based within its borders, Poland is being true to both its tortured past and its present as a new European power. It is allowing the missiles, but on its own terms: the deal says that the United States will also contribute a Patriot missile battery that will be operated by American troops for the time being, binding Poland and the United States in a way that increases both the risk and the cost of confrontation with a newly emboldened Russia.

Poland is not just relying on allies like the United States for its defense. The country is in the process of revamping its military, ending conscription and modernizing its professional army. Among the former Communist nations now integrated into NATO and the European Union, Poland has grown into the role of outspoken advocate for countries like Ukraine and Georgia that are still in Russia’s orbit.

“Poland will be a normal European country when it has normal, democratic, free-market countries on both sides of its border,” said Mr. Sikorski, the foreign minister, adding, “and that includes Russia, by the way.”

In many ways, this assertive country, aided by Western allies and institutions, is a model of what can be achieved with Western support, but also of exactly what Russia does not want Ukraine and Georgia becoming on its southern flank.

Public support for the missile deal was far from universal on the streets of Warsaw. Some residents said the threat was being hyped by leaders for political gain, and others maintained that any steps that might provoke Russia were a mistake.

“It’s the dumbest thing we could have done,” said Slawomir Janak, 72, a retiree. “This decision is going to have its repercussions on Poland for a long time. It might even lead to the third world war.”

But most said it was a necessary step.

“If the Western nations don’t defend such a strategic target as the pipelines in Georgia, why should they defend Poland, which is less strategic?” said Szymon Chlebowski, 22, a student from Gdansk out for a stroll down Warsaw’s grand boulevard, Krakowskie Przedmiescie. “In the perspective of five years, I see a real threat for Poland, starting in the Baltic nations, north to south first, and then Poland, with the same lack of reaction by Western nations.”

“As in the Second World War,” said Joanna Skicka, 22, who was with him. “The story will repeat itself.”

Mr. Chlebowski said he and his friends had started discussing where they would go if Poland were attacked. In a sign of Poland’s orientation to the West, they said they planned to escape to Italy or Spain.
Times Topics: Missiles and Missile Defense SystemsBut the events in the Caucasus, and threats of an attack by a Russian general after the announcement of a deal to place an American missile defense base on Polish soil, have cast a pall of doubt over this country, which, flush and confident, has taken its place in the West, specifically on the side of America, as an ally rather than as a vassal.

As the United States and Poland formally signed the missile defense agreement on Wednesday, over vociferous objections from Moscow, polls in the daily newspaper Dziennik showed public opinion swinging sharply in the last month, from opposition to the missile base to support.

“Before the Georgia invasion, I was against the installation of the missile shield in Poland,” said Julian Damentko, 26, a student out for a walk in Saski Park here earlier this week. “But now, after the events there, I feel threatened from the East, and I don’t regret the decision.”

Poland, where the Solidarity trade union hammered the first cracks into the old Soviet bloc, has been feeling its strength as a leader of the New Europe of former Soviet-sphere states. But since the Georgia crisis, this largest of post-Communist European Union members has moved to cement its relationship to action-oriented America and not just the tentative bureaucracies of Europe and NATO.

The Russian invasion reminded Poles once again how quickly and dangerously Eastern Europe can divide. Poland is struggling to show that it will not fall behind the faint old lines of the cold war, which may have seemed foggily forgotten in the West since the Berlin Wall fell but are remembered all too well here.

On newsstands, the cover of the mainstream, right-leaning weekly magazine Wprost features an illustration of Vladimir V. Putin, Russia’s prime minister, with an instantly recognizable little mustache and sweep of hair across the forehead that make the headline, “Adolf Putin,” redundant. The Polish edition of Newsweek shows the outspoken and at times impolitic Polish president, Lech Kaczynski, in the pilot’s seat of an airplane cockpit under the headline, “You have to be tough with Russia.”

Radek Sikorski, Poland’s foreign minister and the government’s point man on missile defense, said in an interview this week, “Parchments and treaties are all very well, but we have a history in Poland of fighting alone and being left to our own devices by our allies.”

It is not a cold war mindset that drives Poland, Mr. Sikorski said, but one that harks all the way back to World War II, when, despite alliances with Britain and France, Poland fought Nazi Germany alone, and lost.

It was “the defining moment for us in the 20th century,” Mr. Sikorski said. “Then we were stabbed in the back by the Soviet Union, and that determined our fate for 50 years.”

As a result, Poland’s foreign policy is stamped by mistrust not only for Russia’s ambitions but also for hollow assurances from its own allies. Georgia’s lonely fight against an overwhelming Russian military served as an object lesson — a refresher that people here said no one needed — on the limits of waiting for help from friends.

“We’re determined this time around to have alliances backed by realities, backed by capabilities,” said Mr. Sikorski, pointing out that all Poland has now in terms of NATO infrastructure is one unfinished conference center.

This kind of strategic thinking was supposed to be on the way out. It was just last December when Poles celebrated the removal of all border checkpoints with Germany and other European neighbors, a powerful symbol of the country’s full membership in the Western club.

The economy has been churning out new jobs and higher wages, allowing Poles to enjoy a standard of living that, though not up to French or German standards yet, is far beyond what everyday people could have imagined in Communist times.

In Warsaw, there remains a sense of remove, if no longer complete security.

“There is a certain climate of safety, that we are already long admitted in the Atlantic alliance, that we proved to be a good member, a good ally,” said Marek Ostrowski, the foreign editor of Polityka, a mainstream weekly news magazine. He said there was a feeling among Poles that “the summer is nice and finally people don’t feel threatened.”
Letter from Frank J. Spula, the President of the Polish American Congress regarding Russia's Threats to Poland


August 18, 2008

Dear President Bush:

As President of the Polish American Congress I am writing to offer my
support for you in the event the need arises for you to support Poland
concerning a statement made last week by a top Russian general, shortly
after he learned of the completion of the United States – Poland agreement
of last Thursday for the deployment in Poland of a missile interceptor base
as part of a defensive system designed for blocking attacks by rogue
nations.

On Friday, August 8, 2008 Deputy Chief of Staff, Russian General Anatoly
Nogovitsyn stated: “Poland, by deploying (the system) is exposing itself to
a strike – 100 percent”. This remark is abhorrent to Poles and Polish
Americans. It connotes the image of past Czarist and Soviet regimes which
promoted invasion, murder, fear, Siberian hard-labor camps, and
war-terrorism which people living in contiguous states from the Baltic to
the Danube and thence to the Black Sea and Caspian Sea fought against for
centuries. It is apparent that history has a tendency to repeat itself when
it comes to the Russian Federation of our 21st century.

Poland has always been a friend of the United States, dating its friendship
to the Revolutionary War, when courageous Polish men of principle and honor
such as Generals Thaddeus Kosciusko and Casimir Pulaski heroically defended
our emerging democracy against British imperialism.

Consequently, it is the hope and expectation of Polish Americans that the
United States will not only sustain its full political and diplomatic
influence for building a world-wide consensus for condemning Russia’s
unprincipled inordinate attack on Georgia, and equally as well for
condemning Russia’s reckless and menacing threat to attack and destroy
Poland, but also if necessary, to deploy American military forces if needed,
to protect the freedom and democracy that Poland has fought so long to
establish and retain.

On behalf of the Polish American Congress representing more than ten million
Americans of Polish descent, I want you to know that I sincerely appreciate
your efforts relating to these current developments and thank you for your
support of Poland, one of America’s most loyal and trusted allies and
friends.

Respectfully,

Frank J. Spula
President

Polish American Congress
1612 K Street, N.W. Suite 410
Washington, D.C. 20006
Tel: (202) 296-6955
Fax: (202) 835-1565
Web: www.polamcon.org

Super Server Super Micro 1U Hot Swap dual 160GB INTEL XEON DUAL CORE CPU 1GIG RAM CENTOS BLUEQUARTZ
Code: SUPERSERVER500
Weight: 37.00
Price: $1,199.00


Alex Lech Bajan

RAQport Inc.
2004 North Monroe Street
Arlington Virginia 22207
Washington DC Area
USA
TEL: 703-528-0114
TEL2: 703-652-0993
FAX: 703-940-8300
sms: 703-485-6619
EMAIL: sales@raqport.com
WEB SITE: http://raqport.com
Replacement for the SUN COBALT RAQ LINE
New Centos BlueQuartz with GUI
supply and global tech support

Obama and President of Poland Kaczynski Solidarity with Georgia NOW and forever

Obama and President of Poland Kaczynski Solidarity with Georgia NOW and forever
John Wayne - My Tribute




John Paul II, WE LOVE YOU

Pope John Paul II - Part 1


John Wayne "America Why I Love Her"

Lech Kaczyński - President of the Republic of Poland help to Georgia.

Lech Kaczyński - President of the Republic of Poland help to Georgia.
Tribute to Georgians : " For your freedom and ours "












Tribute to Georgians in Polish Service



Lech Kaczyński - President of the Republic of Poland




Born in Warsaw in 1949. Studied law at Warsaw University. In 1971, he moved to Sopot to work as a scholar at the University of Gdańsk. In 1980 he took a doctor’s degree in labor law, and in 1990 he was awarded a post-doctoral degree.

In 1977, he began to work for the Interventions Office of the Worker Defense Committee. A year later be became involved in the activity of Independent Trade Unions. In August 1980 he was nominated as an adviser of the Gdańsk Inter-plant Strike Committee. He was also a delegate to the First National Congress of the „Solidarność” Trade Union. Interned during the martial law. When released from internment, he returned to trade union activities. He was a member of the underground Solidarity authorities.

In December 1988, became a member of the Civic Committee with Lech Wałęsa. He took part in the Round Table Talks in the team focused on trade union pluralism. In 1990, he was nominated as the Union’s first deputy chairman involved in the running of the Solidarity Trade Union. He was elected senator in the June 1989 election, and two years later a parliamentary deputy representing the Center Civic Alliance Party. In 1991, he was appointed as the head of the National Security Office at the President’s Chancellery. A year later, in1992, he was nominated as the president of the Supreme Chamber of Control (NIK) and he continued to hold that office until 1995.

In June 2000, Lech Kaczyński was nominated as the Minister of Justice by Prime Minister Jerzy Buzek. He soon became the most popular member of the cabinet.

In April 2001, he was elected as the head the National Committee of the Law and Justice Party (PiS) to be elected the party’s president in spring 2001. After the September 2001 parliamentary election he returned to the parliament as the party’s deputy. In autumn 2002 he was elected Warsaw’s mayor with a big advantage over his opponents. He started his term in office by declaring a war against corruption – the so-called „Warsaw connections” - and by restoring law and order. In March 2005 he officially declared his intention to run as a presidential candidate.

Elected President of the Republic of Poland on October 23, he assumed the office on December 23, 2005 by taking an oath before the National Assembly.

Lech Kaczyński’s wife, Maria, is an economist. His daughter Marta graduated from the Department of Law at Gdańsk University. She is married to Piotr, and in 2003 she gave birth to her daughter, Ewa.
Mr. and Mrs. Kaczyński are fond of animals. They have two dogs and two cats.
Vilayat Guliyev: “Cooperation with Poland opens up opportunities for Azerbaijan to establish closer partnership with such international organizations as UN, EU and NATO”

Maria Kaczyńska, wife of the President of the Republic of Poland, comes from a patriotic Polish family from the Vilnius region in Lithuania. Her mother, Lidia Mackiewicz, was a teacher; her father, Czesław Mackiewicz, was a specialist in forestry. The family settled within the present Polish borders after the Second World War. During the war her father was taking part in guerrilla warfare against the German forces occupying the Vilnius region; one of his brothers fought at Monte Cassino in Italy as a soldier of the Polish Corps of General Władysław Anders. The second brother, an officer of the Polish Army, was killed at Katyń Forest.

Maria Kaczyńska attended primary and secondary schools in Rabka Zdrój in southern Poland. She graduated from the Department of Maritime Transport of the Higher School of Economics (now the University of Gdańsk) in Sopot on the Baltic coast. After receiving her diploma she worked at the Maritime Institute in Gdańsk, where she conducted research into the developmental perspectives of maritime freight markets in the Far East.

In 1978 she married Lech Kaczyński, at that time an assistant research fellow at the Faculty of Law of Gdańsk University, an activist of the democratic anti-Communist opposition in Poland. In June 1980 she gave birth to her daughter, Marta, and shortly afterwards, in August 1980, widespread labour strikes broke out in Gdańsk and other Polish cities; the "Solidarity" trade union movement was established. When the Communist authorities cracked down on "Solidarity" and introduced martial law in Poland in 1981, her husband was interned for almost a year; after his release he was active in the underground "Solidarity" movement. At that time Maria Kaczyńska was on maternity leave; finally she decided not to return to work at the Maritime Institute. She engaged in tutoring and worked as a freelance translator from English and French; at the same time she was bringing up her daughter and helping her husband in his fight against the Communist regime in Poland.

After the fall of the Communist regime, during the period of political transformation of the country, when her husband held several important public offices, Maria Kaczyńska always supported charitable and cultural initiatives, especially when Lech Kaczyński was Mayor of Warsaw in 2002-2005. When she became the First Lady of Poland in 2005, her public activities took on a new dimension. As First Lady she co-operates with Polish and foreign non-governmental organizations focusing on social, medical and humanitarian issues. She participates in charity projects, using her position to help impoverished and handicapped persons, notably children with health problems and disabilities. She supports initiatives enriching Polish cultural life, acting in concert with artistic and intellectual circles. She is committed to promote her country abroad and to strengthen the positive image of democratic Poland in the world. She sometimes acts as Special Envoy of the President, representing her husband at official functions in various countries. She is involved in the international promotion of Polish cultural heritage.

Maria Kaczyńska takes an interest in literature and art; she loves music, ballet and the theatre. She likes travelling, which gives her an opportunity to gain an insight into the lives and traditions of other countries. She values both family life and social life. She enjoys spending her time with her three-year-old granddaughter Ewa. She speaks English and French and possesses some knowledge of Spanish and Russian.

The First Lady admits to having a strong personality. Her pleasant manner, cheerfulness and a fine sense of humour have won her a lot of friends; she is always open to new ideas. In matters of dress and personal adornments she prefers restrained, classical style.

Both the President and the First Lady love animals; they own two dogs and two cats.

PRESIDENTIAL PALACE
00-071 Warszawa, Krakowskie Przedmiescie 48/50
Tel. (+48) (022) 695-29-00



CHANCELLERY OF THE PRESIDENT OF THE REPUBLIC OF POLAND
00-902 Warszawa, ul.Wiejska 10
Switchboard (Operator) (+4822) 695-29-00

Press Office
(+4822) 695-12-40, (+4822) 695-12-41 , Fax 695-12-53 i 54

Citizens´ Letters and Opinions Bureau
(+4822) 695-20-29, Fax (+4822) 695-22-38
mailto:listy@prezydent.pl

webmaster
mailto:fnowaczynski@prezydent.pl



[ 01 Aug 2008 16:12 ]
President of Poland will also participate in the 4th Energy Summit in Baku in November this year

Baku. Lachin Sultanova – APA. Azerbaijan’s ambassador extraordinary and plenipotentiary to Poland Vilayat Guliyev interviewed by APA

-Foreign Minister of Poland called Azerbaijan one of the ten priority countries. This is perhaps in terms of energy security of Poland. And what does cooperation with Poland promises Azerbaijan?

-Azerbaijan is in the focus of attention of the European Union with its important geostrategic position, rich natural resources, leading position in the region and dynamic development. It is undeniable that Poland is one of EU members, which take especially great interest in our country. It was underlined several times that Azerbaijan-Poland relations rose to the stage of strategic partnership both on the level of president and foreign minister and political-economic relations with Azerbaijan were priority for Poland. Of course, both energy security of Europe and Azerbaijan’s becoming an important transit country play important role here. It should also be mentioned that Azerbaijan, which already has broad financial opportunities, can implement important economic projects along with Poland and make investments in the country’s economy in the near future. In this respect it is possible to predict that interest of Poland and other countries of Eastern European bloc in Azerbaijan will increase gradually. Cooperation with Poland opens up opportunities for Azerbaijan to establish closer partnership with such international organizations as UN, EU and NATO. The support for the right position of our country and adoption of the statement condemning Armenia’s aggressive policy in the UN discussions on Nagorno Karabakh in March this year was possible thanks to the active position of such EU members as Poland, Romania and Baltic states. In May this year Poland and Sweden offered to simplify visa regime and strengthen the relations with such post-Soviet countries as Azerbaijan, Ukraine, Moldova and Georgia. Another important indicator is the expansion of Poland’s relations with GUAM. Polish President Lech Kaczyński’s statement during the bilateral meetings in Paris, within the framework of EU-Mediterranean countries summit supporting Azerbaijan’s position may be assessed as another answer to the question what Poland can do for our country. I think that there is enough unused potential both in political and economic spheres and the atmosphere of mutual confidence, sincere and business relations between the presidents of the two countries will raise Azerbaijan-Poland relations to a higher level.

-In the first half of 2008 Azerbaijan-Poland relations were very dynamic in terms of high-level mutual visits. Will this rate continue till the end of the year?

In February this year President Ilham Aliyev paid the second official visit to Poland within the past three years. The heads of states had productive talks, important documents were signed during the visit. In April-June Azerbaijan’s Ministers of Foreign Affairs, National Security and Interior Affairs visited Poland. Chairman of Polish Senate participated in the 90th jubilee of Azerbaijani Parliament, First Lady of Poland came to Baku to attend the international conference “The role of women in cross-cultural dialogue” in June. The third meeting of Azerbaijan-Poland intergovernmental economic commission is planned to take place in September-October in Warsaw. Polish president will also attend the 4th Energy Summit in Baku in November. You see both sides are interested in preserving tempo and dynamics of the relations.


-On what stage is the establishment of Sarmatiya-2 Company? Is it possible to say that the energy summit planned to be held in Baku in November will make contributions to this issue?

-As these issues are still on the stage of preparation, I would not like to make predictions that can surpass the developments and opinions of experts. Suffice it to say that after the 1st Energy Summit chaired by Azerbaijani President in Krakow in May 2007 the interest in the idea of delivering Caspian’s energy resources to Europe by alternative ways aroused and the European Union has taken interest in this project more seriously. The increase of the number of participants in the following summits is the display of this interest. During Ukrainian President’s visit to Baku Azerbaijan once more demonstrated that its position on the idea of new oil pipeline is unchangeable. Taking all this into account we can say that a number of important decisions will be made during Baku summit in November.

-Poland has held two national exhibitions in Baku up to now. How have these exhibitions influenced the bilateral economic relations?

-Undoubtedly, each exhibition is the important indicator of a country’s economic opportunities and potential. On the other hand, such exhibitions offer opportunities to the producers and exporters to establish closer and direct relations. In this respect, Polish exhibitions held in Baku have made influence on the economic cooperation and increase of trade turnover between the two countries. I regret that our consumers have not paid enough attention to Poland’s food industry meeting high ecological requirements or light industry with high-quality and relatively cheap products. Besides, Azerbaijan is more known in Poland as a country of oil and gas and this casts shadow on the opportunities of cooperation in other spheres. Transport-related problems also pose some obstacles in the intensive implementation of economic relations.

-Does Azerbaijan also plan to hold similar exhibitions demonstrating its economic opportunities in Poland?

The next meeting of Azerbaijan-Poland Intergovernmental Commission will be held in Warsaw in October-September of the current year. Within the framework of that event, Azerbaijan’s Ministry of Economic Development plans to demonstrate an exhibition reflecting the development of various spheres of the country’s economy over the last couple of years. Besides, Poland attaches great significance to the activity of this commission. Polish Deputy Prime Minister Pavlak has recently been appointed the chairman of the joint economic commission.

-What projects are implemented in the humanitarian field? Are you satisfied with the research and development works carried out in Polish archives in regard to Azerbaijan at the beginning of the twentieth century?

Considerable progresses have been made in this field since the Embassy was opened in Poland. Close relations have been established between Baku Slavic University and Warsaw and Poznan universities. Rector of Baku Slavic University, Professor Kamal Abdulla has twice been to Poland in this respect. The Polish delegation led by Rector of Warsaw University visited Baku in May, conducted meetings at Baku Slavic University and other higher institutions and discussed the ways of mutual cooperation. Azerbaijani language is taught at Warsaw University at present. Research and development works in Polish archives in regard to Azerbaijan at the beginning of the twentieth century are possible to be carried out individually. We also do our best to help our historians and philologists in this work within the bounds of possibility. For instance, our Embassy had considerable services in finding out Nasiman Yagublu’s monography devoted to Azerbaijan-Poland relations in twenties-thirties of the last century. We are also going to publish M. A. Rasulzadeh’s book “Azerbaijan in struggle for independence” translated into Polish in Warsaw in 1938. We will make every possible endeavor to continue this work henceforth.

-What historical points have been reflected in the book dedicated to Azerbaijan People’s Republic published by you?

My book entitled “Azerbaijan in Paris Peace Conference” have been published in Baku this year. In April, 1919, the Azerbaijani delegation led by the Parliament’s Chairman A. Topchubashov paid a visit to Paris and published a number of booklets and brochures in English and French for the purpose of closely introducing their state to the European community and representatives of political circles. I’ve translated one of those books from English and published. I’ve always interested in the history of our first republic and I continue my research and development works in Polish archives in my spare times.

Alex Lech Bajan
Polish American
RAQport Inc.
2004 North Monroe Street
Arlington Virginia 22207
Washington DC Area
USA
TEL: 703-528-0114
TEL2: 703-652-0993
FAX: 703-940-8300
sms: 703-485-6619
EMAIL: Polonia@raqport.com

WEB SITE: http://raqport.com

TEHRAN – Poland has offered Iranian Offshore Oil Company (IOOC) a technical and financial bid to produce 2.7 million tons of LNG

TEHRAN – Poland has offered Iranian Offshore Oil Company (IOOC) a technical and financial bid to produce 2.7 million tons of LNG










Lipinski of Virginia, USA. Mr. Lipinski was born in Brze��, Poland, deported to Russia in 1941, went to school in Iran and then joined the Polish Army. He was in Italy from 1943-46, 1946-51 in England and then emigrated to the USA in 1951.
Polish Oil and Gas Company signed in Teheran a letter of intent with Iranian Offshore Oil Company concerning cooperation in the development of Iranian gas and condensate field discoveries.


This is one of the outcomes of the visit to Iran (4-7 February) of a PGNiG delegation led by Krzysztof Głogowski, President of the Board, Stanisław Niedbalec, Vice‑President for Technology and Investments and Tadeusz Zwierzyński, Vice‑President for Strategic Projects.



"Iran is the second largest country in the world in terms of oil and gas reserves, and our joint projects with Iranian companies not only can contribute to improved profitability of PGNiG but also fit excellently into the business development efforts of the PGNiG Group in external markets" said Krzysztof Głogowski, President of the Management Board of PGNiG.



During their visit to Iran, the representatives of PGNiG had a series of discussions with the managements of leading oil companies associated in NIOC (National Iranian Oil Company). They were focused primarily on the potential involvement of PGNiG in the cooperation in such areas as development of field discoveries and joint implementation of investment projects including, inter alia, construction of underground gas storage facilities.

The discussions were held with the participation of Iranian government officials representing the Ministry of Petroleum, notably H. Noghrehkar Shirazi Deputy Minister for international affairs and S.R. Kassaei Zadeh, Deputy Minister for gas production and Managing Director of National Iranian Gas Company. The Iranian party appraised very highly the preparedness of PGNiG in terms of expertise and technology, and expressed its interest in pursuing joint ventures.



Through the cooperation with Iranian oil companies PGNiG hopes to join the group of major oil companies, such as OMV (Austria), REPSOL (Spain), ENI (Italy) and Lukoil (Russia) which are successfully developing their business activities in Iran.



Joanna Zakrzewska

Spokesperson for PGNiG SA

To między innymi jeden z efektów wizyty ( 4-7 lutego br.) w Iranie delegacji PGNiG S.A. z udziałem prezesa Zarządu PGNiG S.A. Krzysztofa Głogowskiego oraz Stanisława Niedbalca, wiceprezesa ds. Techniczno-Inwestycyjnych i Tadeusza Zwierzyńskiego, wiceprezesa ds. Projektów Strategicznych.



- Iran to drugi co do wielkości kraj na świecie pod względem zasobów ropy i gazu ziemnego, a wspólne przedsięwzięcia z irańskimi firmami mogą nie tylko znacznie wpłynąć na podniesienie rentowności PGNiG SA, ale również znakomicie wkomponowują się w nasze działania w zakresie rozwoju aktywności GK PGNiG na rynkach zagranicznych - podkreśla Krzysztof Głogowski, prezes Zarządu PGNiG S.A.



W czasie pobytu w Iranie przedstawiciele PGNiG S.A. przeprowadzili szereg rozmów z zarządami czołowych firm naftowych zrzeszonych w NIOC (National Iranian Oil Company). Dotyczyły one przede wszystkim możliwości udziału PGNiG S.A. w zakresie wzajemnej współpracy w takich dziedzinach jak: zagospodarowanie odkrytych złóż oraz współpracy przy realizacji inwestycji związanych m.in. budową podziemnych magazynów gazu.

Co istotne, w rozmowach uczestniczyli również przedstawiciele rządu irańskiego, reprezentujący Ministerstwo Ropy i Gazu: H. Noghrehkar Shirazi, wiceminister ds. zagranicznych oraz S.R. Kassaei Zadeh, wiceminister ds. produkcji gazu i dyrektor zarządzający National Iranian Gas Company. Strona irańska oceniła bardzo wysoko przygotowanie merytoryczne i technologiczne PGNiG SA i wyraziła zainteresowanie wspólnymi przedsięwzięciami.



Dzięki podjęciu współpracy z irańskimi firmami naftowymi PGNiG S.A. ma nadzieję dołączyć do grona znaczących firm naftowych takich jak m.in. austriacki OMV, hiszpański REPSOL, włoska ENI i rosyjski Łukoil, które z powodzeniem rozwijają działalność biznesową na terenie Iranu.



Joanna Zakrzewska

Rzecznik PGNiG S.A.


Poland makes bid to produce 2.7m tons of LNG from Lavan gas
Tehran Times Economic Desk


TEHRAN – Poland has offered Iranian Offshore Oil Company (IOOC) a technical and financial bid to produce 2.7 million tons of LNG from natural gas of the Lavan field annually, the IOOC managing director said here on Friday.


Mahmud Zirakchianzadeh, quoted by Moj News Agency, added Lavan gas field holds 8-12 trillion cu. f. of natural gas reserves and is planned to have an initial production of 360 million cu. f. per day.

Polish Oil & Gas Company


KRS 0000059492, NIP 525-000-80-28, share capital 5 900 000 000 PLN - fully paid

Headquarters - 25 Kasprzaka Street, 01-224 Warsaw, Poland

Phone: +48 22 589 45 55, +48 22 691 79 00, Fax: +48 22 691 82 73

Stawka to miliard euro zysku rocznie PZU Poland

Stawka to miliard euro zysku rocznie PZU Poland



Nasz Dziennik, 2008-02-26
Z prof. Jerzym Żyrzyńskim, kierownikiem Zakładu Gospodarki Publicznej na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego, rozmawia Małgorzata Goss

Należał Pan do grona ekspertów komisji śledczej ds. PZU. Jakimi kwestiami się Pan zajmował?
- Zajmowałem się kwestiami ekonomicznymi, związanymi z tą prywatyzacją i pod tym kątem wspierałem innych ekspertów, prawników, którzy wspomagali komisję w jej pracy i przy opracowywaniu raportu końcowego; ale trzeba powiedzieć, że problem prywatyzacji w tej fazie, która była przedmiotem zainteresowania komisji, to znaczy dopuszczenia Eureko do prywatyzacji, to był głównie problem prawny. Niemniej jednak istotne jest to, jak dokonano pierwszego przekształcenia PZU, likwidując to przedsiębiorstwo państwowe. Społeczeństwo nie do końca zdaje sobie sprawę, czym naprawdę było PZU, a to warto wiedzieć. Otóż przed wojną PZU była to Polska Dyrekcja Ubezpieczeń Wzajemnych. Po wojnie w 1952 r. władze komunistyczne przekształciły ją w państwowy zakład ubezpieczeń PZU. Z kolei w 1991 r. zakład został przekształcony w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa, a w 1999 podpisano tę nieszczęsną umowę o sprzedaży 30 proc. akcji na rzecz prywatnych inwestorów - Konsorcjum Eureko-BIG Bank Gdański, dla której zbadania powołana została komisja śledcza. Ta sekwencja zdarzeń dotyczących PZU ilustruje, jak doszło do odebrania zakładu jego przedwojennym właścicielom (a byli nimi wszyscy ubezpieczeni w PZU na zasadach wzajemnych), upaństwowiono, a następnie sprzedano (na razie częściowo) prywatnym biznesmenom. Ten proces przewłaszczenia jest bardzo charakterystyczny ze względu na rolę, jaką odegrało w nim państwo. Ale ta zmiana ma nie tylko wymiar związany z własnością, ale także wymiar ekonomiczny. Problem polega na tym, że ubezpieczenia wzajemne opierają się na zasadzie, iż przedsiębiorstwo nie działa dla zysku. Firma, jeśli jest nastawiona na zysk, stara się pozyskiwać jak największe przychody i ponosić jak najmniejsze koszty, bo różnica między przychodami a kosztami to jej zysk. Przychodami zakładu ubezpieczeń są składki, a kosztami, poza czysto technicznymi i administracyjnymi, są wypłaty świadczeń. Wobec tego firma ubezpieczeniowa osiąga największe zyski wtedy, kiedy ma albo wysokie przychody (ze składek), albo niskie wypłaty odszkodowań, a najlepiej i jedno, i drugie. Tak działa prywatna firma ubezpieczeniowa. Teoretycznie takie nastawienie na zysk nie szkodzi klientom, jeśli na rynku jest wiele firm, które konkurują między sobą. Firmy muszą wtedy utrzymywać na racjonalnym poziomie wysokość składek ubezpieczeniowych i wielkość wypłacanych odszkodowań, a i w jednym, i w drugim są ograniczone przez rynek, czyli inne firmy, które walczą o klientów. Natomiast kiedy na rynku ubezpieczeniowym dochodzi do zachwiania konkurencji, np. funkcjonuje olbrzymia, dominująca firma, będąca w wielu dziedzinach praktycznie monopolistą, to nie powinna być nastawiona na zysk, lecz funkcjonować według zasad ubezpieczeń wzajemnych. Ubezpieczenia wzajemne zabezpieczają ubezpieczonych przed konsekwencjami nastawienia na zysk, takimi jak zawyżanie składki i zaniżanie wypłacanych odszkodowań.

Taki zakład ubezpieczeń wzajemnych jest własnością ubezpieczających się, którzy są udziałowcami przedsiębiorstwa i wpłacają składkę, aby pokryć ryzyko tym, którzy poniosą straty? Jak to funkcjonowało przed wojną?
- Bardzo dobrze, i do dziś funkcjonuje w wielu zachodnich firmach w Szwajcarii, w Niemczech, Austrii, Włoszech. Matecznikiem ubezpieczeń wzajemnych jest Europa Centralna - to tu właśnie wykształciła się ta forma ubezpieczenia. Są nawet takie określenia: "ubezpieczenia szwajcarskie" lub "ubezpieczenia alpejskie". Jest to rejon, gdzie powstawanie ubezpieczeń było związane z pracą rolników i z różnymi ryzykami przy zajęciach przemysłowych. Istotą tych ubezpieczeń jest solidarność ubezpieczających się. W wielu krajach ubezpieczenia wzajemne nadal funkcjonują, ale niestety, obecnie zauważa się pęd ku przekształceniom w spółki akcyjne, nie zawsze uzasadniony. Natomiast firma ubezpieczeniowa w formie spółki akcyjnej wykształciła się w Wielkiej Brytanii w sferze ubezpieczeń morskich, np. Lloyds. Ubezpieczenia morskie nie są wzajemne, ponieważ z natury nie są masowe. Na czym więc polegają? Otóż akcjonariusze firmy ubezpieczeniowej proponują klientom ubezpieczenie na wypadek straty, szacując dla każdego z nich indywidualne ryzyko i w zależności od niego kalkulują składkę. Ryzyko jest wyższe, gdy np. statek płynie w region występowania burz, sztormów, gór lodowych itp. A więc jest to ubezpieczenie od indywidualnego ryzyka. Przy ubezpieczeniach wzajemnych natomiast nie wycenia się ryzyka indywidualnego - tutaj cała zbiorowość się ubezpiecza, określa statystycznie prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia losowego powodującego straty. Firmy ubezpieczeniowe w formie spółki akcyjnej muszą osiągać zysk, bo inaczej akcjonariusze wycofaliby swoje kapitały. Taka firma kieruje się zasadą: jak najwięcej wziąć i jak najmniej wypłacić. Dlatego kalkuluje indywidualne ryzyko, a im ono jest większe, tym wyższą dyktuje składkę. I tylko patrzy, czy nie ma podstaw, aby odmówić wypłaty odszkodowania, analizuje, czy klient nie spełnił jakiegoś warunku...
Natomiast firmy oparte na zasadzie ubezpieczenia wzajemnego nie pracują dla zysku. Osiągają wprawdzie pewien minimalny zysk, limitowany z reguły do ok. 2 proc., ale jest on przeznaczany na rozwój firmy. PZU było przed wojną takim właśnie zakładem ubezpieczeń wzajemnych i uważam, że nie było powodu, by po 1989 r. nie wrócić do tej formuły. Ubezpieczenia wzajemne powinny funkcjonować np. w rolnictwie, obowiązkowo w ochronie zdrowia. Jest bardzo niepokojące, że kierownictwo Ministerstwa Zdrowia z panią Ewą Kopacz na czele, któremu brakuje najwyraźniej fachowej wiedzy w tej dziedzinie, daje się mamić przez komercyjne firmy ubezpieczeniowe, które przecież są spółkami akcyjnymi. I z pewnością spowodują zwiększenie ogólnych kosztów ochrony zdrowia w Polsce i kalkulując indywidualne ryzyko, pozbawią wielu ludzi szans na dobre leczenie, bo nie będzie ich stać na wysokie składki. Jak w Ameryce.

Byłoby korzystne dla ubezpieczonych, gdyby w warunkach gry rynkowej duży zakład ubezpieczeniowy trzymał w ryzach poziom składek ubezpieczeniowych?
- Otóż to. Jeśli działalność ubezpieczeniową prowadzi spółka akcyjna, która ma swoich akcjonariuszy, to pracuje dla zysku tych akcjonariuszy. Właściciele chcą pobierać dywidendę, a na tę dywidendę składają się ubezpieczeni, czyli płatnicy składek. Tylko konkurencja na rynku może w tych warunkach powstrzymać naturalną tendencję do zawyżania składki. Taką konkurencją dla innych firm mogłoby być PZU jako zakład ubezpieczeń wzajemnych.

Jednak PZU nie wróciło do tej formy działania.
- Niestety. Jedyną osobą, która się o to publicznie upominała, był Stefan Bratkowski. I w tej sprawie miał całkowitą rację.

Nie tylko. Upominał się też o to publicznie pan Ludwik Staszyński, działacz PSL.
- Problem w tym, że już w 1991 r., w ramach hurraprywatyzacji, przekształcono PZU w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa. Zrobił to, o ile pamiętam, pan Stefan Kawalec. Teraz obserwujemy, jak Skarb Państwa stopniowo się wycofuje, a w to miejsce wchodzą podmioty prywatne. Na razie Skarb Państwa ma jeszcze większość w PZU, ale wszystko zmierza do tego, aby ją utracił. Tymczasem to większościowy udziałowiec decyduje, co się dzieje z zyskami spółki. Roczny zysk PZU to ok. 1 mld euro. Firma z takim zyskiem staje się łakomym kąskiem dla podmiotów specjalizujących się w przejęciach.

Gdyby PZU pozostawiono jako spółkę Skarbu Państwa, to jej zysk w formie dywidendy trafiałby do budżetu, a poprzez budżet pieniądze z naszych składek częściowo wracałyby do polskiego społeczeństwa... Jeśli Skarb Państwa się wycofa, gigantyczne pieniądze (ok. 3,5 mld zł rocznie) trafią w ogromnej części do prywatnych kieszeni nowych właścicieli.
- Tak jest. Dlatego pytam: jakie były powody, że dużą część akcji PZU sprzedano Eureko, zamiast sprzedać w ofercie publicznej, aby Polacy mogli je nabyć i czerpać zyski z dywidendy? Problem polega na tym, że Eureko nie mogło być inwestorem strategicznym, ponieważ nie było firmą ubezpieczeniową, tylko klasyczną firmą inwestycyjną, zajmującą się przejmowaniem innych spółek. Ich celem było przejęcie kontroli nad PZU. W świecie biznesu to jest normalna rzecz. Ale z tego, że ktoś ma ochotę przejąć tak dochodową firmę państwową, nie wynika zaraz, że należy mu ją podać na tacy. Gdyby nasze władze były mądrzejsze i powróciły do przedwojennej formy działania PZU, nie byłoby żadnego problemu. Ale skoro już tego nie zrobiły, można było zostawić PZU jako wysokodochodową spółkę w rękach Skarbu Państwa. Potem można by było stopniowo sprzedać część akcji polskim instytucjom, na przykład funduszom emerytalnym. Wtedy zyski z działalności ubezpieczeniowej wracałyby do nas poprzez fundusze emerytalne. Można więc było przyjąć różne formuły. Tymczasem wybrano najgorszą. Po co było sprzedawać kurę znoszącą złote jajka? Mogło do tego dojść tylko pod naciskiem, można się domyślać, korupcyjnym, chociaż nikogo nie złapano za rękę.

Złamano przy tym prawo...
- Komisja śledcza ustaliła, że przy tej sprzedaży aż 19 razy złamano prawo, w tym trzy naruszenia są tego kalibru, że skutkują nieważnością umowy z mocy prawa. Dlatego komisja rekomendowała skierowanie przez rząd umowy do sądu celem stwierdzenia jej bezwzględnej nieważności. Tu nie chodzi o "unieważnienie", jak wielu ludzi mówi, lecz o uznanie za "nieważną od początku".
Chodzi o stwierdzenie, że umowa jest od początku nieważna, ponieważ Eureko nie było firmą ubezpieczeniową sensu stricto, tylko inwestycyjną, więc według ustawy nie mogło skutecznie kupić PZU. Po drugie - korzystało, jak udowodniono, z kredytu, a nie z własnego kapitału, a ustawa zabrania kupna zakładu ubezpieczeń za środki z kredytu. I po trzecie, dwukrotnie przyznano Eureko prawo do wyłączności w negocjacjach, zamiast ponownie otwierać proces prywatyzacyjny. To by wystarczyło, aby wykazać przed sądem, że umowa jest nieważna. I w tym momencie cały ten arbitraż międzynarodowy stałby się bezprzedmiotowy, te wszystkie wyroki straciłyby rację bytu, także bezprzedmiotowe byłoby zasłanianie się umową z Holandią o ochronie inwestycji. Trzeba sięgnąć do definicji inwestycji. Nawiasem mówiąc, wykup czy przejęcie nie jest inwestycją w sensie ekonomicznym, bo nie prowadzi do powstania nowego majątku, choć jest inwestycją w sensie biznesowym dla tego, kto dokonuje tego wykupu. Trzeba dokonać sprecyzowania pojęcia inwestycji w tej umowie, ale z pewnością nie każdy biznes zasługuje na ochronę.

A w tym przypadku, skoro ta umowa byłaby od początku nieważna, to czy można mówić o ochronie czegoś, co z mocy prawa nie istnieje?
- Pan minister Grad jest całkowicie w błędzie, twierdząc, że trzeba dążyć do ugody z Eureko. Jeżeli umowa może być uznana za nieważną od początku, to nie ma potrzeby wchodzić w jakieś rozmowy ugodowe. Jest to kwestia jakiejś rażącej nieudolności. Tworzy się atmosferę, która ma przekonać Polaków, że koniecznie musimy oddać PZU konsorcjum Eureko, między innymi rzucając szokującymi kwotami należnego jakoby odszkodowania 35,6 miliarda - to po prostu bzdura i to jest jawne działanie na szkodę Polski. Kierownictwo ministerstwa skarbu przejawia zresztą rażącą, wręcz kompromitującą, niekompetencję nie tylko w tej sprawie. I warto dodać, że łamie zasady etyki i dobrych praktyk biznesu.

Przedtem dwa lata rządziło PiS i też nie wystąpiło do sądu o stwierdzenie nieważności umowy z mocy prawa. Zamiast tego wiceminister Szałamacha w ostatnich dniach urzędowania zawiadomił drugą stronę, że Skarb Państwa odstępuje od umowy. Na dodatek zrobił to w sposób nieprofesjonalny, nie podając numerów akcji...
- Przyznam, że zupełnie tego nie rozumiem. Myślę, że z jakichś kalkulacji postanowili odwlekać sprawę, nie liczyli się przecież z tym, że tak szybko stracą władzę. Ale jeżeli w grę wchodzi miliard euro zysku rocznie...

...to często woda mętnieje... Co jest przyczyną, że kolejne rządy zachowują się tak dwuznacznie?
- Słabość polityków; merytoryczna, decyzyjna, a przede wszystkim charakterologiczna.

Minister Grad wcześniej jako poseł wykazywał dużą siłę charakteru. Publicznie domagał się w Sejmie skierowania umowy do sądu. Poparł uchwałę komisji na ten temat. Co się mogło stać, że jako minister zmienił zdanie?
- To jest wielki znak zapytania. Nowy prezes PZU, pan Klesyk, który dostał to stanowisko po objęciu ministerstwa skarbu przez Grada, twierdzi, że wprowadzi PZU na giełdę... To jest całkowicie niepotrzebne! Firma taka jak PZU nie musi funkcjonować na giełdzie. Na giełdę wchodzą spółki potrzebujące kapitału na rozwój i pragnące pozyskać ten kapitał poprzez emisję akcji. Od dawna funkcjonująca firma ubezpieczeniowa tego nie potrzebuje, ma wystarczająco dużo pieniędzy, by inwestować z własnych zysków. Po co ją wprowadzać na giełdę? Chyba tylko po to, żeby ktoś mógł ją przejąć poprzez giełdę, bo jak spółka funkcjonuje na giełdzie, to jej akcje mogą być łatwo wykupione. Niejedna już wysoko dochodowa firma wprowadzona na parkiet została wykupiona i wycofana z giełdy. I w ten sposób budżetowi państwa ubędzie blisko miliard euro potencjalnych dochodów rocznie! Fatalny też może być skutek tego posunięcia dla rynku finansowego. Przejęcie przez obcy kapitał ma zawsze jeden, podstawowy, bardzo szkodliwy skutek: zyski odpływają do zagranicznych właścicieli, a to oznacza utratę przez Polskę znacznej części dochodu narodowego. Poza tym PZU to wielka firma, która może dyktować ceny ubezpieczeń. Może je zarówno zawyżać, jak i obniżać, w zależności od polityki aktualnego właściciela większościowego. Na przykład za prezesa Netzla PZU ogłosił, że po wprowadzeniu tzw. podatku Religi nie podniesie cen ubezpieczeń samochodowych. Dzięki temu pozostałe konkurujące z PZU firmy również nie mogły podnieść cen polis. PZU zrobił tak w interesie swych klientów. Teraz prezes Klesyk wycofał się z tej decyzji, można więc oczekiwać, że ubezpieczenia komunikacyjne na całym rynku zdrożeją.

With dollar's decline, Poles head to US to spend

With dollar's decline, Poles head to US to spend
The Associated Press
Jan. 22, 2008 10:22 AM

WARSAW, Poland - There was a time when Poles kept their life savings in dollars tucked under mattresses or hidden in socks, counting on the greenback's strength to help them weather the blows of political turmoil, inflation and their own weak currency.

But no more.

The dollar has not only fallen against the euro, but even against the currencies of emerging economies like Poland's, giving unprecedented spending power to a resurgent middle class since the fall of the Iron Curtain.





"During communism, the dollar seemed like a god," said economist Irmina Kurzawska. "But now the dollar is getting weaker and weaker - it seems to be endless."

In the past year alone, the dollar has fallen 21 percent against the Polish currency, from 3 zlotys in January 2007 to a nearly 13-year low of 2.3949 on Jan. 15. The dollar traded at 2.5263 zlotys on Tuesday.

Gone are the days when Americans could live like kings in the region. Today U.S. expatriates and tourists are being squeezed tighter as the dollar buys them ever less of the local currency.

Meanwhile, Poles, who have historically immigrated in droves to the United States to earn those once-prized dollars, are these days just as likely to catch a direct flight to New York for sightseeing and a show on Broadway - and snap up some bargains while there. The newly opened arrivals hall at Warsaw Frederic Chopin Airport, a spacious new terminal of glass and steel, itself attests to the country's growing wealth.

Ewa Wdowiarska, 37, a company director, returned Friday from a four-week shopping trip in New York with her husband and young daughter - and a car.

"It wasn't my first visit to the U.S., but the first time I went only to shop - and it was because of the weak dollar," she said as she pushed a cart piled high with suitcases through the terminal.

The family picked up a one-year-old Mazda6 for $15,000, a bargain even with transport costs since the same car would cost double that in Poland, she said. They also bought clothing, a cell phone and KitchenAid equipment for a house they just had built.

"I earn money in Poland and spend it in the USA - this is something new for Polish people," Wdowiarska said. "The world has changed."

Michal Mroz, 26, a businessman from Krakow, traveled this month to Chicago for work - but slipped in some shopping while there, picking up $700 worth of clothing from Banana Republic, Eddie Bauer and shoes from Ecco.

"You pay three times as much in Poland for brand clothing," he said. "It's rather cheap in the States."

Other benefits of the weak dollar have meant that oil and gas, which are priced in dollars on the international market, have not risen at Polish pumps as drastically as they have for Americans.

But not all Poles are rejoicing - those who are paid in dollars or who rely heavily on American customers are feeling the pinch.

Take Anna Baczkowska, a small shop owner in Warsaw who sells traditional Polish pottery from the town of Boleslawiec, a highly decorated blue-toned ceramic that is popular with many Americans.

She says the weak dollar has caused her sales to fall by about 20 percent each year for the past several years.

"Customers are always thinking about the dollar, complaining that the dollar isn't so good," said Baczkowska, sitting in her office in the back of her shop, ANKO. "I don't have many Americans buying now."

Poland still has its problems in trying to overcome the economic legacy of communism.

Though salaries are rising amid strong economic growth, they still only average around $1,310 per month, making cross-ocean shopping sprees off limits to many.

The country also suffers from a jobless rate of more than 11 percent, while the low wages have driven hundreds of thousands to seek work in Britain and Ireland since Poland joined the European Union in 2004.

Nonetheless, heavy foreign investments and EU subsidies - which have helped drive the zloty higher - have fueled an economic boom that is bringing new life to the long-embattled middle class.

Marcin Panek, 27, a private banker, returned Saturday from a vacation to Florida where he visited Disney World and soaked up rays in Miami Beach, escaping the cold, dark Polish January. He also bought clothes at Gap, Banana Republic and Abercrombie and Fitch, while splurging on a $400 iPhone.

"It's a good time to do everything because it's all cheaper now," Panek said, pulling two large red suitcases through the airport. "It's still richer in the States, but Poland is getting closer."